NIEMIECKI PISTOLET SKAŁKOWY z XVIII wieku DENIX MODEL 1043 L

Wierna replika niemieckiego czarnoprochowego pistoletu z końca XVIII wieku.

Więcej szczegółów

1043 L

Cena i zamówienie
  • 162,00 zl brutto

Stan: TOWAR DOSTĘPNY

NIEMIECKI PISTOLET SKAŁKOWY z XVIII wieku 
DENIX MODEL 1043 L

DANE TECHNICZNE:
Wierna replika niemieckiego czarnoprochowego pistoletu z końca XVIII wieku. Wyróżnia się bogato zdobionymi elementami metalowymi oraz stylowym kurkiem który po naciągnięciu i zwolnieniu oddaje suchy strzał. Wykonana jest w skali 1;1 czyli waga, wymiary, wygląd są identyczne jak w oryginale. Różnica polega na tym że elementy metalowe wykonane są że stopów miękkich /cynk+aluminium/ aby nie można ich przekalibrować i używać do strzelania.
Prezentowany pistolet sprzedawany jest bez dodatkowych akcesorii: pudełka i stojaka. Akcesoria można zakupić u nas osobno.
 
Materiał: miękki stop i drewno afrykańskie
Waga: 830 g
Rozmiar: 43 cm
Kolor: złoto - srebrno - brązowy
Producent : DENIX SA Hiszpania

UWAGA:
Nie strzela na żadne kulki itp. Proponowane repliki wykonane są ze specjalnych miękkich stopów co uniemożliwia ich przekalibrowanie i dlatego nie potrzebują zezwolenia aby zostały wprowadzone do obrotu handlowego.

HISTORIA:
Bronią czarnoprochową są wszelkiego rodzaju działa i broń ręczna produkowane do końca XIX wieku (a także ich późniejsze repliki), gdyż w tym wieku wynaleziono inne materiały miotające poza prochem czarnym, z reguły znacznie skuteczniejsze i nie wytwarzające dymu (prochy bezdymne). Broń czarnoprochowa była najczęściej ładowana odprzodowo, tj. od strony lufy, osobno prochem i pociskiem, ewentualnie wieloma pociskami, różnymi elementami uszczelniającymi takimi jak przybitki, flejtuchy. Istnieją też liczne przykłady broni czarnoprochowej odtylcowej, np. niemiecki model 1842, tzw. karabin Dreysego. W późnej broni czarnoprochowej często stosowano amunicję scaloną, bocznego bądź centralnego zapłonu, w papierowych gilzach lub łuskach.
W działach i wczesnej ręcznej broni palnej, np. rusznicach, samopałach, proch zapalał tlący się lont umieszczony w otworze w lufie w miejscu, gdzie znajdował się ładunek. Od XV wieku w broni ręcznej wykorzystywano różne typu mechanizmu odpalającego ładunek za pociągnięciem spustu - zamki: lontowy, kołowy, skałkowy, kapiszonowy, iglicowy (używany w broni na amunicję scaloną, najczęściej w połowie XIX wieku), występujące w licznych wariacjach. Większość egzemplarzy broni czarnoprochowej odprzodowej miała lufę gładką, ze względu na trudności techniczne wykonania gwintu, a także przede wszystkim kłopotliwe ładowanie broni gwintowanej od przodu, kiedy pocisk trzeba było przepchnąć przez całą lufą, uważając jednocześnie aby go nie odkształcić. Istniały jednak egzemplarze gwintowane, przeznaczone szczególnie do polowania, dla strzelców wyborowych itp. W późniejszej broni odtylcowej lufę najczęściej gwintowano, w ten sposób znacznie zwiększając jej celność. W broni ręcznej przeznaczonej do strzelania śrutem - niektórych strzelbach myśliwskich, garłaczach, a także w kartaczach, gwintu nigdy nie stosowano. Broń czarnoprochowa może być przeznaczona do strzelania zarówno kulami, pociskami nie kulistymi (tylko gwintowana), jak i śrutem.
Zamek kapiszonowy wynaleziony został w 1818 roku, po czym na przełomie lat 30. i 40. XIX wieku wprowadzono go do powszechnego użycia w armiach, częściowo wypierając starszy zamek skałkowy. Zamek kapiszonowy był prostszy w użyciu i pewniejszy w działaniu (odpadała konieczność podsypywania prochu na panewkę i wrażliwość na czynniki pogodowe), przyczyniając się do rozwoju broni strzeleckiej. W drugiej połowie XIX wieku został jednak wyparty przez broń odtylcową na naboje zespolone.

Brak komentarzy klienta.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze. Proszę sie zalogować.